To wyznanie, nieco staromodne, ociera się o komplement, wyraża ukryte pragnienie bliskości, wskazuje na fascynację osobą, do której jest skierowane, manifestuje subtelne uczucie zazdrości, skupia się na drobnym przedmiocie, staje się metaforą pożądania, sugeruje chęć bycia bliżej, dotykania, doświadczania tego, co bliskie ukochanej osobie, może wywołać uśmiech, zakłopotanie, intrygę, buduje napięcie, otwiera furtkę do dalszej rozmowy, jest próbą zwrócenia na siebie uwagi, wyróżnienia się z tłumu, zapadnięcia w pamięć, używa zaskakującego porównania, tworzy nieoczekiwane skojarzenie, balansuje na granicy komplementu i żartu, zależy od kontekstu, intonacji, odbioru, bywa odbierane jako urocze, dziwne, nachalne, zależy od poczucia humoru, dystansu, otwartości, stanowi element flirtu, uwodzenia, budowania relacji.
