To powszechnie znane powiedzenie, funkcjonujące jako tekst na podryw, cechuje się bezkompromisową bezpośredniością, często odbieraną jako wulgarna, a nawet prostacka, próba zagadnięcia. Wykorzystuje ono dwuznaczną metaforę, która w sposób jaskrawy i niesmaczny łączy odniesienie do historii z bardzo intymnym kontekstem, sugerując stan fizycznego podniecenia. Stanowi to świadomą próbę wywołania szoku, mającą na celu natychmiastowe zwrócenie na siebie uwagi, choć dla wielu odbiorców, szczególnie kobiet, może być to przekroczenie granic dobrego smaku, a nawet jawna obraza. Jego popularność bierze się prawdopodobnie z kontrowersyjnego charakteru, który jednych bawi, zaś innych oburza, będąc wyrazem ordynarnego humoru, często spotykanego w luźnej, nieformalnej komunikacji.
