Ten powszechnie stosowany tekst na podryw wykorzystuje intrygującą konstrukcję, aby zaskoczyć rozmówcę, sugerując z góry pewne doświadczenie. Rozpoczyna się od stwierdzenia, które nadaje osobie komplementowanej rolę w serii przeszłych relacji, wskazując na jej hipotetyczne miejsce w chronologii. Następnie pojawia się naturalne pytanie o faktyczną liczbę tych związków, co prowadzi do ujawnienia zaskakującej prawdy. Okazuje się, że początkowa liczba była jedynie sprytnym zabiegiem, mającym na celu wywołanie ciekawości i stworzenie zabawnego paradoksu. Całość opiera się na grze słów i oczekiwań, skutecznie łamiąc konwencjonalne podejście do nawiązywania znajomości, pozostawiając rozmówcę z uśmiechem lub chwilą konsternacji, co czyni go zapadającym w pamięć, choć przewrotnym, otwarciem.
