To zagajenie, balansujące na granicy pewności siebie i lekkiej ironii, ma na celu zwrócenie uwagi. Bazuje na założeniu, że osoba, do której jest skierowane, nie inicjowała rozmowy, co pozwala na zaskakujący, a zarazem zabawny wstęp. Pytanie o mówienie, a następnie zachęta do rozpoczęcia konwersacji, tworzą sytuację, w której odbiorca jest postawiony w roli osoby zaproszonej do interakcji, budując poczucie humoru, intrygi, otwartości. Taki tekst, choć ryzykowny, może okazać się skuteczny w nawiązaniu kontaktu, szczególnie gdy celem jest wyróżnienie się z tłumu standardowych komplementów, czy powtarzalnych fraz, licząc na pozytywną reakcję i chęć podjęcia gry.
