To żartobliwe stwierdzenie o własnej osobie, ewoluujące od dawnej skromności, poprzez intensywną pracę nad sobą, aż do obecnego stanu perfekcji, ma charakter autoironiczny. Sugeruje ono, że celem mówiącego było osiągnięcie ideału, co zrealizował, choć z przymrużeniem oka. Może być używane w sytuacjach towarzyskich, w celu rozluźnienia atmosfery, pokazania dystansu do siebie, a także subtelnego zwrócenia na siebie uwagi. Powiedzenie to ma prowokować uśmiech, wywoływać pozytywne reakcje, świadczy o poczuciu humoru, pewności siebie, a nawet o pewnej dozie narcyzmu. Jest to sposób na zaprezentowanie się jako osoba nietuzinkowa, świadoma swoich zalet, potrafiąca żartować z własnych słabości, co buduje pozytywny wizerunek. Użycie tego tekstu, to próba zaimponowania, pokazania się z dobrej strony, w sposób lekki i zabawny.
