To pewna propozycja interakcji, inicjująca relację z podtekstem edukacyjnym, choć nieco osobliwym, zakrawającym na żart. Mówiący deklaruje chęć bycia uczniem, co sugeruje gotowość do nauki, podążania za kimś. Adresat ma pełnić rolę plecaka, przedmiotu, do którego wkłada się różne rzeczy, co metaforycznie może oznaczać powierzanie sekretów, problemów, czy emocji. Całość brzmi zabawnie, kokieteryjnie, sugerując bliskość i powiernictwo, ale też pewną dozę dominacji, kontroli. Wykorzystanie metafory szkolnej ma na celu rozluźnienie atmosfery, zaproszenie do flirtu, budowanie napięcia, ciekawości. Intencją jest zaciekawienie rozmówcy, wywołanie uśmiechu, a może nawet lekkiego zakłopotania, wszystko to w ramach niezobowiązującej zabawy słownej.
