To próba zwrócenia na siebie uwagi, Krzyś przedstawia się w sposób nietypowy, podkreślając swoją rzekomą dzikość, porównuje się do rysia, drapieżnego kota. Ma to sugerować pewną dozę nieokiełznania, być może siły i niezależności, ma to być element zaskoczenia, odróżnienie się od innych, standardowych przedstawień. Użycie imienia Krzyś, zdrobnienia od imienia Krzysztof, wprowadza element swojskości, zestawiony z dzikością rysia tworzy kontrast, intrygujący potencjalnego odbiorcę. Całość ma charakter żartobliwy, może być traktowane jako niezobowiązujący początek rozmowy, próba nawiązania kontaktu w sposób zabawny i zapadający w pamięć. To manifestacja pewności siebie, próba zaimponowania, Krzyś prezentuje się jako osoba, która nie boi się być sobą, nawet jeśli oznacza to bycie "dzikim".
